Μηχανή έγχυσης
Το βάρος βολής πρέπει να μένει μεταξύ 20% και 80% του μέγιστου όγκου τήγματος που μπορεί να συσσωρεύσει ο κοχλίας μπροστά του. Κάτω από 20% το υλικό παραμένει πολύ χρόνο στον κύλινδρο και αρχίζουν η θερμική υποβάθμιση και το κιτρίνισμα του χρώματος· πάνω από 80% δεν μένει μαξιλάρι (cushion), η πίεση σιδερώματος δεν μεταφέρεται στο τεμάχιο και η σταθερότητα της βολής υποφέρει. Ο υπολογισμός πρέπει να γίνεται με την πυκνότητα τήγματος, όχι με την πυκνότητα στερεού.
Η διάμετρος του κοχλία και η διαδρομή δοσομέτρησης καθορίζουν τον θεωρητικό όγκο βολής της μηχανής. Αν σε αυτόν τον όγκο εφαρμοστεί η πυκνότητα τήγματος, προκύπτει η μέγιστη βολή σε γραμμάρια. Συνηθισμένο λάθος είναι να χρησιμοποιείται η πυκνότητα στερεού: επειδή η πυκνότητα τήγματος είναι 10–25% χαμηλότερη από την πυκνότητα στερεού, ο λόγος πλήρωσης φαίνεται καλύτερος από ό,τι είναι.
Το κάτω όριο του κανόνα αφορά τον χρόνο παραμονής. Όταν ένα μικρό τεμάχιο χυτεύεται σε μεγάλη μηχανή, το υλικό μένει λίγο περισσότερο στον κύλινδρο σε κάθε κύκλο· με θερμοευαίσθητα υλικά (PVC, POM, PET) αυτό σημαίνει υποβάθμιση.
Αν υπάρχει επιλογή μικρότερης διαμέτρου κοχλία, περάστε σε αυτήν· αν όχι, υπολογίστε τον χρόνο παραμονής και συγκρίνετέ τον με το όριο του υλικού. Με ανεκτικά υλικά όπως το PP μπορεί να μην υπάρχει πρόβλημα· με PVC και POM θα υπάρξει.