ضریب تناژ از این ضخامت به دست می‌آید: 1.00 (1 میلی‌متر و کمتر 1.35 · 3 میلی‌متر 1.00 · 5 میلی‌متر و بیشتر 0.85). اگر طول مسیر جریان زیاد است، بهتر است نزدیک حد بالای این محدوده کار کنید.
انتخاب سری علاوه بر تناژ به کاربرد هم بستگی دارد — برای بسته‌بندی سریع، پزشکی، PET و PVC سری‌های جداگانه وجود دارد.
اگر فایل سه‌بعدی قطعه را دارید، لازم نیست سطح را اندازه بگیرید — فایل STL را در زبانهٔ فایل سه‌بعدی بارگذاری کنید تا سطح تصویرشده و حجم خودکار محاسبه شوند.
این محاسبات مقادیر راهنما به دست می‌دهند؛ انتخاب نهایی باید بر پایهٔ هندسهٔ قطعه، طراحی قالب و داده‌های سازندهٔ ماده انجام شود. برای ارزیابی ویژهٔ کاربرد خود، با تیم پشتیبانی فنی ما تماس بگیرید.
در هنگام تزریق، مذاب نیرویی ایجاد می‌کند که می‌کوشد قالب را باز کند. این نیرو برابر است با سطح تصویرشدهٔ قطعه عمود بر خط جدایش ضرب در فشار داخل حفره. نیروی گیرهٔ دستگاه باید از آن بیشتر باشد؛ در غیر این صورت قالب چند میکرون باز میشود و پلیسه پدید می‌آید.
این ضریب بسته به ماده و نوع قطعه در محدودهٔ 0.3 تا 0.8 تن بر سانتی‌متر مربع قرار می‌گیرد: برای مواد روان (PE، PP) پایین و برای مواد با ویسکوزیتهٔ بالا (PC، PMMA) بالاست. هرچه نسبت طول مسیر جریان به ضخامت دیواره بزرگ‌تر باشد، فشار بیشتری لازم است — به همین دلیل بسته‌بندی‌های دیواره نازک نزدیک حد بالای این محدوده قرار می‌گیرند. پرکننده‌هایی مانند الیاف شیشه ویسکوزیته را بالا می‌برند، بنابراین درصد افزودنی هم به‌صورت یک ضریب وارد محاسبه میشود. به نتیجه 10 تا 20 درصد حاشیهٔ اطمینان افزوده میشود.
روش، فرمول و محدودیت‌های هر ابزار درست زیر آن توضیح داده شده و توضیح با زبانهٔ انتخابی تغییر می‌کند. نتایج، مقادیر راهنمای مهندسی‌اند؛ برای ارزیابی ویژهٔ کاربرد شما هنگام انتخاب نهایی دستگاه و تجهیزات، با تیم فنی ما تماس بگیرید.