آهنرباهای فریت (سرامیکی)

آهنرباهای فریت (سرامیکی) از مخلوط اکسید آهن (Fe₂O₃) و کربنات باریم یا استرانسیم ساخته می‌شوند. به لطف هزینهٔ پایین مواد اولیه و مقاومت طبیعی در برابر خوردگی، از پرکاربردترین آهنرباهای دائمی جهان‌اند. هرچند به قدرت نئودیمیم یا SmCo نیستند، پایداری عالی، قیمت پایین و دوام بالا ارائه می‌کنند؛ برای کاربردهایی که هزینه و استحکام در اولویت است ایده‌آل‌اند.

پرکاربردترین آهنربا

فریت بخش عمدهٔ آهنرباهای دائمی تولیدشده در جهان را تشکیل می‌دهد. دلیل ساده است: مادهٔ اولیه‌اش ارزان و فراوان است و هیچ عنصر خاکی کمیابی ندارد، بنابراین قیمتش به اندازهٔ نئودیمیم از نوسانات عرضهٔ جهانی اثر نمی‌پذیرد. اگر نیاز به قدرت متوسط باشد و محدودیت حجم وجود نداشته باشد، فریت اغلب منطقی‌ترین انتخاب است.

ذاتاً زنگ‌نزن

فریت یک سرامیک است؛ پایهٔ آن اکسید آهن است و از پیش در حالت اکسیدشده قرار دارد. به همین دلیل در محیط‌های مرطوب دچار خوردگی نمی‌شود و به پوشش نیاز ندارد. قابلیت استفاده بدون پوشش در کاربردهای فضای باز، زیر آب و در تماس با مواد شیمیایی مزیت عملی مهمی است.

محدودیت‌های آن

قدرت مغناطیسی آن به‌طور محسوسی کمتر از نئودیمیم است؛ برای همان نیروی کشش آهنربای بزرگ‌تری لازم است. و چون سرامیک است، شکننده است: با افتادن یا فشرده شدن ترک برمی‌دارد و برای ماشین‌کاری مناسب نیست، هرچند می‌توان آن را سنگ زد.

کاربرد معمول

سیستم‌های بلندگو، الکتروموتورها، نگه‌دارنده‌های مغناطیسی، شبکه‌های جداسازی و میله‌های جداکنندهٔ کم‌هزینه. اگر جدا کردن تکه‌های درشت آهن کافی باشد، استفاده از فریت در جداکننده در مقایسه با نئودیمیم تفاوت هزینهٔ چشمگیری ایجاد می‌کند. اما در مورد گرد ریز آهن و تکه‌های استیل با خاصیت مغناطیسی ضعیف، نئودیمیم لازم است — این تمایز در انتخاب جداکنندهٔ مغناطیسی تعیین‌کننده است.