ნედლეულის მომზადება
დაქუცმაცებული მასალა (regrind) არის სასხმების, ხიწვისა და წუნდებული ნაკეთობების სამსხვრეველაში დაფქვით მიღებული მასალა, რომელიც ხელახლა გამოიყენება ახალ ნედლეულში გარკვეული წილით შერევით. ის ნარჩენს ღირებულებად აქცევს; მაგრამ ყოველ თერმულ ციკლთან ერთად პოლიმერული ჯაჭვი ოდნავ მოკლდება, ნაყარი სიმკვრივე ეცემა და ნაწილაკების ზომა იცვლება. ამიტომ წილი კონტროლირებული უნდა იყოს, დოზირება — გრავიმეტრიული, ლითონის სეპარაცია კი აუცილებელია.
დაქუცმაცებული მასალის ნაყარი სიმკვრივე გრანულისაზე დაბალი და არათანაბარია; ამიტომ მოცულობაზე დაფუძნებული (მოცულობითი) დოზირება ასეთ ნარევში წილს ვერ ინარჩუნებს. მასაზე დაფუძნებული გრავიმეტრიული დოზირება წილს სიმკვრივის ცვლილების დროსაც მუდმივს ინარჩუნებს.
დაქუცმაცებისას დანებისა და საცრის ცვეთის შედეგად შეიძლება ლითონის ნაწილაკები მოხვდეს; დაქუცმაცებული მასალის ხაზზე მაგნიტური სეპარატორი შნეკისა და ყალიბის დაზღვევაა. წილი, როგორც წესი, 10–30%-ის ფარგლებში რჩება; ტექნიკური დეტალებისთვის შეიძლება ნაკლები იყოს, შეფუთვისთვის — მეტი.
ეს მასალასა და ნაკეთობის მოთხოვნებზეა დამოკიდებული. ტექნიკური დეტალებისთვის, სადაც სიმტკიცე კრიტიკულია, გავრცელებულია 10–15%, ზოგადი დანიშნულებისა და შეფუთვის ნაკეთობებისთვის კი 25–30%. წილი ნაკეთობის გამოცდით უნდა დადასტურდეს და გრავიმეტრიული დოზატორით მუდმივად შენარჩუნდეს.
დიახ, და უფრო ფრთხილად: დაფქულ მასალას დიდი ზედაპირი აქვს და ტენს სწრაფად იღებს. ჰიგროსკოპიული მასალის შემთხვევაში დაქუცმაცებული მასალა გრანულის იდენტურ შრობის რეჟიმს გადის.