فرمول: 2 × عمق قطعه + راهگاه + فاصلهٔ آزاد برداشتن قطعه. عمق دو بار حساب می‌شود، چون قطعه باید هم از نیمهٔ ثابت و هم از نیمهٔ متحرک قالب آزاد شود. در قطعات عمیق (سطل، جعبه) معمولاً کورس بازشو پیش از تناژ دستگاه را تعیین می‌کند — آن را همراه با نتیجهٔ زبانهٔ نیروی گیره ارزیابی کنید.
این محاسبات مقادیر راهنما به دست می‌دهند؛ انتخاب نهایی باید بر پایهٔ هندسهٔ قطعه، طراحی قالب و داده‌های سازندهٔ ماده انجام شود. برای ارزیابی ویژهٔ کاربرد خود، با تیم پشتیبانی فنی ما تماس بگیرید.
هنگام بازشدن قالب، قطعه ابتدا از یک نیمهٔ قالب جدا می‌شود و سپس پران آن را از نیمهٔ دیگر بیرون می‌راند — به همین دلیل عمق قطعه دو بار حساب می‌شود. در راهگاه سرد، راهگاه برای آزادانه افتادن به اندازهٔ طول خودش کورس اضافی لازم دارد، و برای برداشتن قطعه با ربات یا با دست نیز فاصلهٔ آزاد در نظر گرفته می‌شود.
در قطعات عمیق (سطل، جعبه، ظرف) معمولاً نه نیروی گیره بلکه کورس بازشو دستگاه را تعیین می‌کند: دستگاهی با تناژ کافی ممکن است کورس کافی نداشته باشد. از این رو ابزار نتیجه را با کورس بازشوی کاتالوگی مدل‌های DKM مقایسه می‌کند؛ اگر عرض قالب را وارد کنید، فاصلهٔ بین میل‌های راهنما نیز بررسی می‌شود.
روش، فرمول و محدودیت‌های هر ابزار درست زیر آن توضیح داده شده و توضیح با زبانهٔ انتخابی تغییر می‌کند. نتایج، مقادیر راهنمای مهندسی‌اند؛ برای ارزیابی ویژهٔ کاربرد شما هنگام انتخاب نهایی دستگاه و تجهیزات، با تیم فنی ما تماس بگیرید.