عیوب تزریق دو مادهای (2K)
چسبندگی ضعیف میان دو جزء، ذوب شدن جزء اول و تاب برداشتن ناشی از اثر بیمتال. سازگاری جفت مواد تعیینکننده است.
نحوهٔ تشخیص
- چسبندگی ضعیف: در جزء شفاف یا نیمهشفاف به دلیل شکست نور مانند ترک دیده میشود.
- آغاز ذوب جزء اول: شسته شدن مواد در ناحیهٔ گیت، تغییر ضخامت دیواره یا اثر رنگی.
- تاب برداشتن ناشی از اثر بیمتال در ترکیبهای سخت/سخت؛ تغییر شکل ناشی از فشرده شدن در جزء نرم.
علتهای فیزیکی
- چسبندگی از طریق نفوذ ایجاد میشود؛ قرابت شیمیایی جفت مواد تعیینکننده است (خانوادهٔ استایرن درون خود چسبندگی خوبی دارد، گروه استر/کربنات درون خود؛ در پلیاولفینها فقط همان نوع میچسبد: PE با PE، PP با PP).
- نبود چسبندگی جزئی اغلب ناشی از «خزیدن» روغن یا گریس به داخل حفرهٔ قالب در اثر دمای قالب یا تنش مکانیکی است.
- اگر مذاب دوم با زاویهٔ 90° به مذاب اول برخورد کند و دمای ذوب یا انتقال شیشهای فراتر رود، جزء اول ذوب میشود.
- به دلیل تزریق مرحلهای، مذاب 2 پتانسیل انقباض بیشتری از مذاب 1 دارد؛ اختلاف انقباض باعث تاب برداشتن میشود.
- الاستومرهای ترموپلاستیک (TPE) نرم بهشدت تراکمپذیرند؛ اگر پارامترهای نگهداری بالا باشند، تغییر شکل میدهند.
گامهای رفع عیب روی دستگاه
گامها را بهترتیب و یکییکی اجرا کنید: پس از هر تغییر چند چرخه صبر کنید و نتیجه را ارزیابی کنید. اگر بهبودی دیده نشد، تغییر را برگردانید و به گام بعدی بروید.
- برای چسبندگی ضعیف: سطح تماس را از نظر آلودگی روغن یا گریس بررسی و قالب را تمیز کنید؛ زمان چرخه را کوتاه کنید؛ دمای دیوارهٔ قالب جزء 1 را افزایش دهید؛ دمای مذاب جزء 2 را افزایش دهید.
- زمان نگهداری: برای ترموپلاستیکها آن را افزایش دهید و برای TPE کاهش دهید (تا جزء نرم فشرده نشود).
- اگر جزء اول ذوب میشود: سرعت تزریق جزء 2 را کاهش دهید (یا از پروفیل سریع-آهسته استفاده کنید)، دمای قالب جزء 1 را کاهش دهید و از گیت فیلمی یا دیافراگمی استفاده کنید.
- برای تاب برداشتن، جزء 1: فشار و زمان نگهداری را کاهش دهید و دمای قالب را افزایش دهید. جزء 2: فشار نگهدارنده را افزایش دهید و دمای قالب را کاهش دهید.
- برای تغییر شکل جزء نرم نزدیک گیت: از پروفیل نگهداری کاهشی استفاده کنید و زمان را کوتاه کنید.
راهحلهای قالب، طراحی و مواد
- جفت مواد را بر اساس ماتریس چسبندگی انتخاب کنید؛ در هر حال با تولیدکنندهٔ مواد اولیه مشورت کنید.
- طراحی سطوح تماس را بهبود دهید: در ترکیب سخت/سخت سطح تماس را بدون ایجاد لبهٔ تیز افزایش دهید؛ سطوح پولیشخورده ترجیح داده میشوند.
- موقعیت گیت جزء 2 نباید با گیت جزء 1 یکی باشد؛ خنککاری ناحیهٔ گیت را بهینه کنید.
- مادهٔ با مقاومت حرارتی بالا (برای جزء 1) یا گیت اضافی برای جبران انقباض را در نظر بگیرید.
نکات مهم
- ⚠️ نخستین گام در عیبیابی این است که هر جزء را جداگانه بررسی کنید و راهحل مربوط به عیب خود همان جزء را اجرا کنید.
- ⚠️ جفتهای رایج با چسبندگی خوب: ABS↔PC، ABS↔PMMA، PC↔PBT، SAN↔PMMA، TPE-S یا TPE-V روی PP، و TPE-U روی ABS/ASA/PA/PC/SAN. POM فقط به خودش و به TPE-U میچسبد؛ PE-HD و PP به یکدیگر نمیچسبند.
تهیهکننده:Uğur Çamlıca· Teknik Part · منبع: مستندات سازندگان و تجربهٔ میدانی