دستگاه تزریق پلاستیک
ظرفیت پلاستیزه کردن (Plasticizing Capacity) مقدار ماده‌ای است که ماردون می‌تواند در یک ساعت ذوب و همگن کند؛ بر حسب کیلوگرم در ساعت (kg/h) بیان میشود و معمولاً با پلی‌استایرن به‌عنوان مرجع اندازه‌گیری میشود. اگر نیاز واقعی که از وزن تزریق و زمان چرخه به دست می‌آید از این ظرفیت بیشتر شود، ماردون از پس آن برنمی‌آید: مذاب همگن نیست و چرخه طولانی میشود. در کارهایی با چرخهٔ کوتاه و شات سنگین مانند پریفرم پت، گلوگاه واقعی پلاستیزه کردن است، نه نیروی گیره.
مقدار ظرفیت در کاتالوگ در شرایط ایدئال و با مادهٔ مشخصی اندازه‌گیری شده است. در تولید واقعی، نوع ماده، فشار پشت ماردون، سرعت چرخش ماردون و پروفیل دما این مقدار را پایین می‌آورند؛ به همین دلیل 20–25% حاشیه به نیاز افزوده میشود.
محاسبهٔ نیاز ساده است: وزن کل تزریق (قطعه + راهگاه) × تعداد چرخه در ساعت. ماشین‌حساب نیز همین کار را می‌کند و ظرفیت پیشنهادی را می‌دهد.
زمان شارژ ماردون از زمان خنککاری بیشتر میشود و چرخه طولانی میشود؛ وقتی سرعت چرخش ماردون بالا برده شود، گرمای برشی و خطر تخریب حرارتی افزایش مییابد. راهحل، قطر ماردون بزرگتر یا ماردونی با نسبت طول به قطر (L/D) بالاتر است.