Հումքի նախապատրաստում
Հիգրոսկոպիկ (hygroscopic) պլաստմասսան այն նյութն է, որը օդի խոնավությունը ներծծում է գրանուլի ներս՝ խոնավությունը պահվում է ոչ թե մակերևույթին, այլ պոլիմերային շղթաների միջև։ Այս խմբում են PA, PC, PET, PBT, ABS, PMMA և TPU նյութերը։ Վերամշակման ջերմաստիճանում այդ ջուրը գոլորշիանում է և առաջացնում արծաթավուն շերտեր ու պղպջակներ, իսկ PET-ի և PC-ի նման նյութերում քայքայում է շղթան (հիդրոլիզ) և արտադրատեսակը դարձնում փխրուն։ Ահա թե ինչու դրանք պետք է չորացնել ադսորբցիոն (չոր օդի) չորանոցով։
Ոչ հիգրոսկոպիկ պլաստմասսաները (PE, PP, PS) խոնավություն են կրում միայն մակերևույթին, և մակերևութային խոնավությունը հեռացնելու համար բավական է տաք օդի չորանոցը։ Հիգրոսկոպիկ նյութի դեպքում, սակայն, միայն տաք օդը չի օգնում։ Եթե օդն ինքնին խոնավ է, այն չի կարող դուրս քաշել գրանուլի ներսի ջուրը։ Անհրաժեշտ է ցածր ցողի կետով, այսինքն՝ չոր օդ։
Հիդրոլիզը չորացման ամենաթանկ բացթողումն է, որովհետև անտեսանելի է՝ PET նախակաղապարում նվազում է ներքին մածուցիկությունը (intrinsic viscosity), և շիշը չի անցնում պայթեցման փորձարկումը, իսկ PC արտադրատեսակում ամրության կորուստն ի հայտ է գալիս միայն շահագործման ընթացքում։
PA6/PA66, PC, PET, PBT, ABS, PMMA, TPU, PPS, PEEK։ Ջերմաստիճանի և տևողության արժեքները՝ աղբյուրներով, տրված են նյութերի վերամշակման արժեքների աղյուսակում։
Սովորաբար՝ ոչ։ Միայն մակերևութային խոնավության դեպքում (կոնդենսացիա, բաց պահեստավորում) բավական է տաք օդի չորանոցը։ Այդ նյութերի համար ադսորբցիոն չորանոցն ավելորդ ծախս է։