Հումքի նախապատրաստում
Ցողի կետը (dew point) այն ջերմաստիճանն է, որում օդի պարունակած խոնավությունը սկսում է խտանալ, և այն ցույց է տալիս, թե որքան չոր է օդը՝ որքան ցածր է արժեքը, այնքան չոր է օդը։ Չորացման օդի −40 °C ցողի կետը նշանակում է, որ այդ օդը ջուր չի անջատի, քանի դեռ չի սառեցվել մինչև −40 °C։ Այն չպետք է շփոթել գործընթացի ջերմաստիճանի հետ՝ օդը կարող է միաժամանակ լինել 80 °C տաք և −40 °C ցողի կետով չոր։
Ցողի կետը չափում է օդը, ոչ թե գրանուլների մնացորդային խոնավությունը։ Նույնիսկ եթե չորանոցի օդը −40 °C է, գրանուլները կարող են դեռ խոնավ լինել, եթե տևողությունն անբավարար է կամ բունկերում օդը կարճ ճանապարհով շրջանցում է գրանուլները։ Մնացորդային խոնավությունը կարելի է չափել միայն նյութից՝ խոնավաչափ կշեռքով, Կարլ Ֆիշերի կամ կալցիումի հիդրիդի մեթոդով։
Չափման կետը բունկերի մուտքն է։ Ադսորբենտի ծերացմանը զուգընթաց ցողի կետը դանդաղ բարձրանում է։ Դրա ընթացքին հետևելը թույլ է տալիս շերտի փոխարինումը պլանավորել նախքան խափանումը։
Որովհետև դա չորության չափանիշ է՝ արտահայտված ջերմաստիճանի միավորներով։ Եթե օդը մինչև −40 °C սառեցնելիս էլ խտացում չկա, այն շատ քիչ ջուր է պարունակում։ Չորանոցի գործընթացային ջերմաստիճանը (50–170 °C) բոլորովին այլ արժեք է։