სამ-ოთხ მანქანამდე ყველა ერთნაირად იწყებს: თითოეული მანქანის თავზე ჩამტვირთავი, გვერდით ტომრები. მანქანების რაოდენობის ზრდასთან ერთად იზრდება ტომრების მზიდი პერსონალი, ღიად დატოვებული ბუნკერები და ერთმანეთში არეული მასალებიც. ამ სტატიაში აგიხსნით, როდის არის სწორი დრო ცენტრალიზებულ ვაკუუმურ მიწოდებაზე გადასასვლელად და როგორ მონტაჟდება სისტემა.
როდის გადავიდეთ ცენტრალიზებულ სისტემაზე?
მანქანების ზუსტი რაოდენობა არ არსებობს, მაგრამ შემდეგი სიმპტომები სიმწიფის ნიშნებია:
- 4+ მანქანა, თითოეულს საკუთარი ჩამტვირთავი/საშრობი აქვს, რომელიც მომსახურებას საჭიროებს
- ყოველ ცვლაში საათები იხარჯება ტომრების ზიდვასა და ბუნკერების ავსებაზე
- მასალა ღია ბუნკერებიდან ტენს იწოვს, ნედლეული ერთმანეთში ირევა, იატაკზე დაბინძურებაა
- საჭიროა ერთი საშრობიდან ერთზე მეტი მანქანის კვება
რას გაძლევთ ცენტრალიზებული სისტემა: ნედლეული ერთ წერტილში ინახება (სილოსი, ოქტაბინი, ბიგ-ბეგი) · დახურული მილსადენი მტვერთან და ტენთან კონტაქტს წყვეტს · პერსონალის საჭიროება მცირდება · გრავიმეტრიული დოზირება და შრობა ცენტრალიზებული ხდება.
სისტემის ძირითადი კომპონენტები
ტიპური ცენტრალიზებული მიწოდების სისტემა ხუთი ფენისგან შედგება:
1. წყარო: სილოსი, ბიგ-ბეგის სადგური ან ოქტაბინი. ოქტაბინებიდან და კასრებიდან ასაღებად გამოიყენება შემწოვი ზონდები — არსებობს უჟანგავი, ალუმინისა და დახრილი ტიპები.
2. ვაკუუმის წყარო და ფილტრი: ცენტრალური ტუმბოს სადგური ხაზის გულია; ციკლონი და ფილტრის დანადგარები მიწოდების ჰაერში არსებულ მტვერს იჭერს.
3. მილსადენი: სისტემის ყველაზე უყურადღებოდ მიტოვებული ნაწილი, თუმცა სწორედ ის განსაზღვრავს მის სიცოცხლის ხანგრძლივობას (დაწვრილებით ქვემოთ).
4. განაწილება: ნედლეულის გამანაწილებლები (გამანაწილებელი მაგიდა/სადგური) განსაზღვრავს, რომელი ნედლეული რომელ მანქანაზე მიდის. შეერთების მაგიდაზე ხაზი სამიზნე მანქანას ხელით ან ავტომატურად უერთდება. ხაზების არევას ფერადი მარკირება აცილებს.
5. მანქანაზე დამონტაჟებული მიმღებები: ყოველი მანქანის თავზე ვაკუუმური მიმღები ხაზიდან მასალას მოთხოვნის სიგნალის მიხედვით იღებს.
მილსადენი: დეტალებს მნიშვნელობა აქვს
გრანულები მილში საათში ათეულობით კილომეტრის სიჩქარით მოძრაობს და შეუძლია როგორც მილი, ისე საკუთარი თავი გაცვითოს:
- მილის შერჩევა: ამოცანათა უმეტესობისთვის საკმარისია სტანდარტული უჟანგავი მილები; მინაბოჭკოვანი მასალის მზიდ ხაზებზე აუცილებელია ცვეთამედეგი მილები
- მუხლები: ცვეთის 90% მუხლებში ხდება. გამოიყენება დიდი რადიუსის მილის მუხლები, ხოლო კრიტიკულ წერტილებში — მინის მუხლები (ცვეთის თვალით კონტროლი შეიძლება)
- შეერთებები: ჰერმეტულობას მილის ქუროები განსაზღვრავს — ვაკუუმურ სისტემაში ზედმეტი ჰაერის (Falschluft) უმცირესი რაოდენობაც კი მიწოდების წარმადობას ამცირებს
- სიჩქარის ბალანსი: ზედმეტი სიჩქარე ცვეთასა და მტვერს (ანგელოზის თმას) წარმოქმნის; დაბალი სიჩქარე ხაზის დაცობას იწვევს. მილის დიამეტრი და ვაკუუმის სიმძლავრე ერთად უნდა გამოითვალოს
ლითონისგან დაცვა
ცენტრალიზებული სისტემა ლითონის ნაწილაკებისთვისაც მაგისტრალია, რომლითაც ისინი ყველა მანქანაზე ვრცელდება: სამსხვრეველადან მოსული გატეხილი ბურღი საფრთხეს უქმნის ყოველ შნეკს, რომელსაც ხაზი კვებავს. მაგნიტური სეპარატორების განთავსება კრიტიკულ წერტილებში — ბუნკერის მაგნიტი მანქანის შესასვლელზე, ტყვიისებრი სეპარატორი ხაზში — უმნიშვნელო დაზღვევაა შნეკისა და ცილინდრის შეკეთების ღირებულებასთან შედარებით.
მონტაჟის კრიტიკული წერტილები
1. დატოვეთ გაფართოების ადგილი: თავისუფალი შეერთების პოზიციები გამანაწილებელზე, 30%-იანი მარაგი ტუმბოს სიმძლავრეში 2. ხაზების მარკირება და ფერადი კოდირება პირველივე დღიდან — მოგვიანებით გასწორება ძალიან რთულია 3. საშრობის ინტეგრაცია: გამშრალი მასალის მზიდი ხაზი მოკლე უნდა იყოს; გრძელი ხაზი მასალას ხელახლა ანესტიანებს 4. მომსახურებისთვის მისადგომობა: ფილტრები და მუხლები ხელმისაწვდომი უნდა იყოს
თუ გსურთ, რომ თქვენი საწარმოსთვის ხაზის სქემა და კომპონენტების სია მოვამზადოთ, დაგვიკავშირდით — თქვენი მანქანების განლაგების საფუძველზე მილის მარშრუტსა და სიმძლავრის გაანგარიშებას ერთად განვსაზღვრავთ.