آماده‌سازی مواد اولیه
خشککن رطوبتگیر (Dry Air / Desiccant Dryer) خشک‌کنی با مدار بسته است که هوا را ابتدا از بستر غربال مولکولی (مادهٔ خشککن) عبور می‌دهد تا رطوبتش گرفته شود، سپس آن را گرم میکند و به قیف خشککن میفرستد. نقطه شبنم هوایی که تولید میکند تا −40 درجهٔ سانتی‌گراد پایین می‌آید؛ این هوای خشک رطوبت را از درون گرانول رطوبتگیر بیرون میکشد. تفاوت آن با خشککن هوای گرم این است که هوا افزون بر گرم بودن، خشک نیز هست.
دو بستر مادهٔ خشککن به‌نوبت کار می‌کنند: در حالی که یکی هوای خشک به فرایند می‌دهد، دیگری با گرمای احیا رطوبت خود را پس می‌دهد. به همین دلیل المنت احیای خشککن یک قلم جداگانهٔ مصرف انرژی است و در محاسبهٔ انرژی از چشم می‌افتد.
انتخاب ظرفیت از مصرف آغاز می‌شود: مصرف ساعتی × زمان خشک کردن ÷ چگالی توده‌ای، حجم قیف را می‌دهد؛ دبی هوا در سیستم‌های متصل، به ازای هر kg/h حدود 1.9 m³/h لازم دارد. قیف بزرگ‌تر از نیاز به خشک شدن بیش از حد می‌انجامد — PA زرد می‌شود و TPU تخریب می‌شود.
خشککن هوای گرم هوای محیط را گرم میکند و میفرستد؛ فقط رطوبت سطحی را میگیرد (PE، PP، PS). خشککن رطوبتگیر ابتدا هوا را خشک و سپس گرم میکند؛ رطوبت درون گرانول را بیرون میکشد (PA، PC، PET، ABS).
ابزار انتخاب خشککن، حجم قیف و دبی هوا را بر اساس ماده، مصرف و سهم مواد آسیابی محاسبه میکند و مدلهای مناسب Ferlin را همراه با زمان ماند واقعی فهرست میکند.