متعلقات نصب

ریل‌های نصب معمولاً به‌عنوان زیرسازه (Unterkonstruktion) در ساخت خطوط لوله به کار می‌روند. ریل‌ها در مدل‌های مختلف (تخت، استاندارد، دوبل) موجودند و به ساختمان مهار می‌شوند. خطوط لوله با زاویهٔ 90° روی ریل‌ها قرار می‌گیرند و با پیچ کردن بست‌های کابلی نصب می‌شوند.

3 مدل مختلف موجود است: دوبل (ارتفاع: 41.2 میلی‌متر)، تکی (ارتفاع: 20.6 میلی‌متر)، تکی (ارتفاع: 41.3 میلی‌متر). جنس: فولاد گالوانیزه.

نگه‌دارندهٔ نامرئی خط

خط لوله وزن خودش را تحمل نمی‌کند. ریل‌های نصب زیرسازهٔ (Unterkonstruktion) خط را تشکیل می‌دهند: به ساختمان مهار می‌شوند و لوله‌ها با بست‌های 90° روی ریل‌ها بسته می‌شوند. مدل‌های مختلفی — تخت، استاندارد و دوبل — وجود دارد و بر اساس مسیر انتخاب می‌شوند.

زنجیره‌ای که مهار ناکافی به راه می‌اندازد

این کم‌توجه‌ترین موضوع در نصب خط است و نتیجه‌اش دیر آشکار می‌شود. خطی که بد مهار شده هنگام کار می‌لرزد؛ لرزش نقاط اتصال را شل می‌کند؛ از اتصال شل‌شده هوای نشتی وارد می‌شود؛ ظرفیت انتقال کاهش می‌یابد. اپراتور مشکل را در پمپ جست‌وجو می‌کند، در حالی که منشأ آن نصب است.

قواعد مهار درست

• فاصلهٔ تکیه‌گاه‌ها را قطر و جنس لوله تعیین می‌کند؛ لولهٔ آلومینیومی در فواصل کوتاه‌تری از لولهٔ استیل نگه داشته می‌شود
• باید برای انبساط حرارتی جا گذاشت؛ اگر خط میان نقاط ثابت کاملاً قفل شود، با تغییر دما تحت تنش قرار می‌گیرد
• زانویی‌ها و نقاط انشعاب باید جداگانه نگه داشته شوند؛ بار دینامیکی در آنجا بالاست
• کوپلینگ‌ها بار تحمل نمی‌کنند — المان‌های کاهش کشش را ببینید

برنامه‌ریزی

نقاط مهار باید در زمان طراحی خط تعیین شوند. افزودن آن‌ها در آینده معمولاً یعنی باز کردن بخشی از خط.