Կաղապար և ջերմակարգավորում
Կաղապարային կծկումը (mold shrinkage) այն տոկոսն է, որով կաղապարից դուրս գալուց 16 ժամ հետո չափված արտադրատեսակի չափը փոքր է կաղապարի խոռոչի չափից (DIN 16901)։ Այդ ժամանակից հետո շարունակվող կծկումը հետագա կծկումն է (հետկծկում, post-shrinkage)։ Կաղապարի ցածր ջերմաստիճանը նվազեցնում է կաղապարային կծկումը, բայց մեծացնում հետկծկումը։ Կաղապարի բարձր ջերմաստիճանի դեպքում ընդհանուր կծկումն ավելի մեծ է, բայց ավելի կայուն։ 16 ժամը չլրացած կատարված չափումը դեռ կծկվող արտադրատեսակի չափում է։
Ամորֆ նյութերը (PS, PC, ABS) կծկվում են մոտ 0,3–0,8%-ով՝ ուղղությունից քիչ կախվածությամբ, իսկ մասնակի բյուրեղային նյութերը (PP, PA, POM)՝ 1–2,5%-ով՝ կախված հոսքի ուղղությունից։ Ապակեթելով ամրացումը կծկումը զգալիորեն նվազեցնում է թելերի ուղղությամբ և միայն փոքր-ինչ՝ ուղղահայաց ուղղությամբ։ Այս տարբերությունը ծռման հիմնական աղբյուրն է։
Պահման ճնշումը և պահման տևողությունը ազդում են միայն մեկ ուղղությամբ՝ նվազեցնում են կծկումը, կաղապարի ջերմաստիճանը մեծացնում է այն, իսկ հալույթի ջերմաստիճանը և ներցայտման արագությունը գործում են երկու ուղղությամբ էլ, և թե որ ուղղությամբ, որոշում է հոսքի ճանապարհ ÷ պատի հաստություն հարաբերությունը։ Չափը պահողը ոչ թե միջին արժեքն է, այլ կայունությունը ցիկլից ցիկլ։
Հետկծկման պատճառով։ Մասնակի բյուրեղային նյութում բյուրեղացումը շարունակվում է արտադրատեսակը կաղապարից դուրս գալուց հետո, իսկ կաղապարի ցածր ջերմաստիճանի դեպքում այն ձգվում է օրերով։ Կաղապարի ուղղումների մասին որոշումները չեն կայացվում 16 ժամից շուտ կատարված չափումների հիման վրա։