دوزینگ
مستربچ (Masterbatch) رنگدانه یا افزودنی‌ای است که با غلظت بالا در یک پلیمر حامل مخلوط و به شکل گرانول درآمده است. معمولاً با نسبت 1–4% به مادهٔ پایه دوز میشود تا رنگ، مقاومت در برابر UV، خاصیت آنتی‌استاتیک یا تأخیر در اشتعال بدهد. بزرگ‌ترین مزیت آن نسبت به کار با رنگدانهٔ پودری این است که تمیز، تکرارپذیر و قابل دوزینگ است.
پلیمر حامل باید با مادهٔ پایه سازگار باشد؛ حامل ناسازگار باعث رگه‌های رنگی، چسبندگی ضعیف و افت خواص مکانیکی میشود. تولیدکنندهٔ مستربچ نوع حامل و نسبت پیشنهادی را مشخص میکند؛ نسبت باید همراه با حد دقت دستگاه دوزینگ ارزیابی شود.
مستربچ گران‌ترین جزء مواد اولیه است؛ دوز بیش از حد، هزینهٔ مستقیم است. مقدار اضافی که در دوزینگ حجمی «برای احتیاط» افزوده میشود، هنگام رفتن به سیستم گراویمتریک به‌صورت صرفه‌جویی قابل اندازهگیری بازمی‌گردد.
با نسبتی که تولیدکننده پیشنهاد میکند آغاز میکنید و آن را با اندازهگیری رنگ (اسپکتروفتومتر یا پلاک مرجع) تأیید میکنید. ماشینحساب مصرف، نیاز ساعتی، روزانه و ماهانهٔ مستربچ را به دست میدهد.