فرایند
فشار پشت ماردون (Back Pressure) مقاومتی است که در هنگام پلاستیزه کردن در برابر عقب رفتن ماردون اعمال می‌شود؛ مذاب را فشرده و همگن می‌کند، توزیع رنگ را بهتر می‌کند و هوا را بیرون می‌راند. این فشار بر دو مبنا بیان می‌شود: فشار پشت ماردون هیدرولیکی که روی دستگاه تنظیم می‌شود، و فشار پشت ماردون ویژه (specific) که مذاب جلوی ماردون حس می‌کند. مقدار ویژه حدود 10 برابر مقدار هیدرولیکی است (بسته به نسبت تشدید فشار دستگاه 7–15). هیچ تنظیمی نباید بدون بررسی اینکه مقدار یک جدول بر کدام مبنا داده شده است انجام شود.
دو قاعدهٔ عمومی وجود دارد. در مواد حساس به حرارت (PVC، POM) و گریدهای تقویت‌شده با الیاف، فشار پشت ماردون پایین نگه داشته می‌شود: مقدار زیاد گرمای برشی ایجاد می‌کند و الیاف را می‌شکند. در مقابل، برای توزیع رنگ و مستربچ، فشار پشت ماردون بالا برده می‌شود؛ بهای آن طولانی‌تر شدن زمان پلاستیزه کردن است.
منابع تولیدکنندگان اروپایی فشار پشت ماردون ویژه را در محدودهٔ 50–150 بار و رویهٔ آمریکایی حدود 34–69 بار می‌دهند؛ هر دو معتبرند و این تفاوتی نظام‌مند در قرارداد است. هر کس در یک جدول تفاوتی 10 برابری می‌بیند، باید به دنبال جابه‌جایی مبنا باشد، نه تفاوت ماده.
وقتی رگههای رنگی، مذاب ناهمگن و حباب هوا دیده شود؛ در گامهای کوچک و با آگاهی از اینکه زمان پلاستیزه کردن و گرمای برشی افزایش مییابد.