انرژی پس از مواد اولیه بزرگترین قلم هزینهٔ متغیر در تزریق پلاستیک است. با این حال در بیشتر کارخانهها بهصورت یک قبض کلی دیده میشود — هیچکس نمیداند هر دستگاه چقدر مصرف میکند.
مصرفی که اندازهگیری نشود قابل مدیریت نیست. در این مقاله بررسی میکنیم انرژی کجا میرود و صرفهجویی واقعی در کدام نقاط است.
در یک کارخانهٔ معمول قالبگیری تزریقی تفکیک تقریبی مصرف به این شکل است:
| بخش | سهم تقریبی |
|---|---|
| دستگاههای تزریق پلاستیک | 50 – 60% |
| خشک کردن | 15 – 25% |
| سرمایش (چیلر، برج خنککن) | 10 – 20% |
| هوای فشرده و انتقال مواد | 5 – 10% |
| روشنایی، گرمایش و سایر موارد | 5 – 10% |
شگفتانگیزترین قلم این جدول معمولاً خشک کردن است. چون بیصدا در پسزمینه کار میکند، از چشم پنهان میماند؛ اما چون پیوسته گرم میکند، سهم بالایی دارد.
سه دستگاهی که یک قطعهٔ یکسان تولید میکنند، بسته به سیستم محرک مصرف بسیار متفاوتی دارند:
| سیستم محرک | مصرف معمول | چرا |
|---|---|---|
| هیدرولیک معمولی | بیشترین | پمپ در تمام چرخه پیوسته کار میکند و انرژی استفادهنشده به گرما تبدیل میشود |
| سروو هیدرولیک | متوسط | پمپ فقط هنگام نیاز و با سرعت لازم کار میکند |
| تمامالکتریک | کمترین | هر حرکت با یک سروو موتور جداگانه و فقط هنگام حرکت |
این تفاوت با افزایش ساعات کارکرد بیشتر میشود. در دستگاهی که سه شیفت کار میکند، تفاوت سیستم محرک میتواند در چند سال اختلاف سرمایهگذاری را جبران کند.
جزئیات مقایسه: تفاوت دستگاههای سروو، هیدرولیک و تمامالکتریک · محصولات: سری FE تمامالکتریک · سری SV سروو
دستگاهی که المنتهایش هنگام توقف روشن میمانند، بیآنکه حتی یک قطعه تولید کند به مصرف ادامه میدهد. در وقفههای طولانی و پایان شیفتها باید از قابلیت کاهش دما استفاده کرد — این قابلیت در واحدهای کنترل راهگاه گرم استاندارد است: سیستمهای کنترل راهگاه گرم
سیلندر بدون عایق بخش قابل توجهی از گرمای تولیدیاش را به محیط میدهد. پوشش عایق هم مصرف را کم میکند و هم از گرم شدن بیش از حد سالن تولید جلوگیری میکند — دومی بار تهویهٔ مطبوع در تابستان را هم کاهش میدهد.
بیشتر انرژی خشک کردن بیجهت مصرف میشود. علتها:
خشک کردن طولانیتر از حد لازم. خشک کردن 8 ساعته برای مواردی که 3 ساعت لازم دارند کیفیت را بهتر نمیکند؛ به تخریب حرارتی و هدر رفتن انرژی میانجامد. زمانها بر حسب مواد: دادههای فرایندی مواد
دمای بالاتر از حد لازم. هر درجهٔ اضافه مستقیماً به مصرف افزوده میشود.
اندازهگذاری نادرست. خشککنی که بسیار بزرگتر از مصرف شماست، مواد را بیش از حد لازم نگه میدارد و بیهوده گرم میکند. از سوی دیگر خشککن کوچک نمیتواند پابهپای مصرف برود و تولید با مواد مرطوب پیش میرود.
قیف و خط بدون عایق. اگر مواد گرم و خشکشده در مسیر رسیدن به دستگاه سرد شود، بخشی از انرژی مصرفشده در راه از دست میرود. تغذیهٔ بسته و عایقدار از این جلوگیری میکند: انتقال مرکزی مواد
خشککنی که پیوسته کار میکند. وقتی تولید متوقف میشود، خشککن هم باید متوقف شود یا به حالت آمادهبهکار برود.
خشککنی با اندازهٔ درست که تحت کنترل کار کند، هم در انرژی و هم در کیفیت صرفهجویی میکند: سیستمهای خشککن مواد اولیه · بیشتر در این باره: خشک کردن مواد اولیه و پلاستیکهای رطوبتگیر
سیستم سرمایش گرمایی را که از قالب گرفته میشود دفع میکند — و برای این کار برق مصرف میکند.
دمای آب چیلر مؤثرترین تنظیم است. سردتر نگه داشتن آب خنککاری از حد لازم انرژی زیادی میگیرد؛ قالبی که بیش از حد سرد باشد مشکلات کیفی هم ایجاد میکند. کار با بالاترین دمای آبی که فرایند اجازه میدهد ضروری است.
آب برج و آب چیلر باید از هم جدا شوند: برای کارهایی مانند خنککاری روغن هیدرولیک آب برج کافی است و اگر همان خط با آب چیلر تغذیه شود، هزینهٔ بیمورد ایجاد میشود.
پایداری دمای قالب هم سود غیرمستقیم دارد: دمای قالب نوسانی زمان چرخه را طولانی میکند و چرخهٔ طولانیتر انرژی به ازای هر قطعه را بالا میبرد. دستگاههای کنترل دمای قالب
هوای فشرده یکی از گرانترین شکلهای انرژی برای تولید است. دو نوع اتلاف معمول:
در سمت انتقال مرکزی مواد، اندازهگذاری پمپ وکیوم هم به همین اندازه اهمیت دارد: پمپ کوچکتر از نیاز پیوسته با بار کامل کار میکند و پمپ بزرگتر از نیاز انرژی را هدر میدهد. پمپهای وکیوم و واحدهای فیلتر
وقتی قبض انرژی بر تعداد قطعات تقسیم شود، زمان چرخه مستقیماً یک پارامتر انرژی است. دستگاه حتی وقتی آماده ایستاده هم مصرف میکند؛ تولید قطعات بیشتر در همان زمان، انرژی به ازای هر قطعه را پایین میآورد.
به همین دلیل بهینهسازی چرخه یک پروژهٔ انرژی هم هست: چگونه زمان چرخه را کوتاه کنیم
همین منطق برای ضایعات هم صدق میکند: قطعهٔ ضایعاتی قطعهای است که تمام انرژیاش را مصرف کرده اما فروختنی نیست.
معیاری که برای مقایسه میان کارخانهها و میان دستگاهها به کار میرود کیلوواتساعت به ازای هر کیلوگرم است.
نحوهٔ اندازهگیری: 1. یک آنالایزر انرژی جداگانه روی دستگاه (یا خط) نصب میشود 2. کیلوواتساعت مصرفشده در یک دورهٔ معین ثبت میشود 3. کیلوگرم مواد اولیهٔ فرایندشده در همان دوره تعیین میشود 4. نسبت محاسبه میشود: kWh / kg
وقتی این مقدار اندازهگیری شد، اثر هر بهبود بعدی بهطور ملموس دیده میشود. بهجای یک اندازهگیری تنها باید روند را پایش کرد: اگر مقدار با گذشت زمان بالا برود، جایی اتلاف آغاز شده است — نشتی هیدرولیک، ماردون ساییده، کانال خنککاری آلوده یا نشتی هوا.
1. اندازهگیری کنید — دستکم روی گروههای دستگاه آنالایزر انرژی بگذارید 2. خشک کردن را بازبینی کنید — زمان، دما و اندازهگذاری درست است؟ 3. دمای چیلر را تا بالاترین حدی که فرایند اجازه میدهد بالا ببرید 4. نشتیهای هوای فشرده را پیدا کنید 5. المنتها را هنگام توقف کم یا خاموش کنید 6. عایقکاری سیلندر را در نظر بگیرید 7. زمان چرخه را بهبود دهید — آن را یک پروژهٔ انرژی هم بدانید 8. ضایعات را کم کنید — هر قطعهٔ معیوبی که تولید میشود انرژی مصرفشده است
برای انتخاب تجهیزات و ارزیابی مصرف میتوانید با تیم پشتیبانی فنی ما مشورت کنید.
بزرگترین عامل تعیینکنندهٔ مصرف انرژی سیستم محرک است. برای مقایسهٔ گزینههای سروو هیدرولیک، هیبریدی و تمامالکتریک، صفحهٔ سریهای دستگاه تزریق پلاستیک را ببینید.