تقسیم‌کننده‌های مواد

تقسیم‌کننده‌های مواد (ایستگاه کوپلینگ)

تقسیم‌کننده نقطه‌ای است که در آن تصمیم گرفته می‌شود کدام ماده به کدام دستگاه برود. منابع مواد در یک سمت و خطوط دستگاه‌ها در سمت دیگر وصل می‌شوند؛ تطبیق میان آن‌ها با کوپلینگ‌ها انجام می‌شود.

سه گزینهٔ چیدمان

هر سه بر اساس منطق سیستمی یکسانی کار می‌کنند و ارتفاع ورودی آن‌ها یکسان است؛ میز و ایستگاه را می‌توان با هم به کار برد.

معیار انتخاب

جایی که فضای کف کافی است و توسعه در آینده برنامه‌ریزی شده، میز؛ جایی که فضا محدود است، ایستگاه عمودی؛ و جایی که هیچ فضای کفی نمی‌توان کنار گذاشت، نوع دیواری ترجیح داده می‌شود. تعداد اتصال‌ها (ورودی/خروجی) و بازهٔ قطر، انتخاب مدل را تعیین می‌کنند.

برای جلوگیری از جابه‌جایی خطوط کدگذاری رنگی و برای جلوگیری فیزیکی از اتصال اشتباه میز توزیع خودکار را ببینید.

کل سیستم: انتقال وکیومی گرانول

سه چیدمان، سه نیاز

میز Vario یک چیدمان توزیع افقی است؛ اپراتور همهٔ نقاط اتصال را جلوی خود می‌بیند و به‌راحتی به آن‌ها دسترسی دارد. به فضای وسیعی نیاز دارد.

ایستگاه Vario ساختاری عمودی دارد؛ همان تعداد اتصال را در فضای بسیار کوچک‌تری جمع می‌کند. در کارگاه‌هایی که فضا محدود است ترجیح داده می‌شود و چون ارتفاع ورودی آن با میز Vario یکسان است، این دو را می‌توان با هم به کار برد.

Vario دیواری هم به شکل یک صفحه آویخته می‌شود و هم‌زمان نقش ورق پوششی را دارد؛ راهکاری است که کمترین فضا را اشغال می‌کند.

دستی یا خودکار؟

در میز توزیع دستی، اتصال را اپراتور انجام می‌دهد؛ سیستم ارزان است اما ریسک اتصال اشتباه به اپراتور بستگی دارد. در ایستگاه‌های کوپلینگ خودکار، اتصال را سیستم انجام می‌دهد و درستی آن تأیید می‌شود؛ سرمایه‌گذاری بالاست اما امکان خطا از بین می‌رود.

معیار تصمیم، تعداد خطوط و دفعات تعویض مواد است. در کارگاهی با چند تعویض در روز، میز دستی همراه با کدگذاری رنگی کافی است؛ در تولیدی که مدام تغییر می‌کند، ایستگاه خودکار هزینهٔ خود را برمی‌گرداند.

هنگام برنامه‌ریزی چیدمان

• ارتفاع دسترسی اپراتور و طول شلنگ‌ها باید با هم در نظر گرفته شوند
• میان نقاط اتصال فاصلهٔ کافی گذاشته می‌شود تا شلنگ‌ها در هم گره نخورند
• برای دستگاه‌هایی که بعداً اضافه می‌شوند، ذخیره‌ای از اتصال‌های آزاد پیش‌بینی شود